Δεν ξέρω αν είναι απλά σύμπτωση, αλλά το έχω παρατηρήσει αρκετές φορές.

Υπάρχει ένα παγκάκι σε ένα σημείο στα Γιαννιτσά που περνάω συχνά. Δεν είναι κάτι ιδιαίτερο, ούτε χαλασμένο, ούτε απομονωμένο.

Απλά… δεν κάθεται κανείς.

Ακόμα και όταν γύρω υπάρχουν άτομα, το συγκεκριμένο παγκάκι μένει πάντα άδειο.

Στην αρχή δεν έδωσα σημασία. Αλλά όσο περνούσε ο καιρός άρχισα να το προσέχω πιο πολύ.

Μια μέρα ρώτησα έναν γνωστό που μένει κοντά.

Χαμογέλασε περίεργα και μου είπε:

“Αυτό το παγκάκι… άστο καλύτερα.”

Δεν μου εξήγησε τίποτα άλλο.

Από τότε το κοιτάω κάθε φορά που περνάω.

Και είναι πάντα άδειο.

Δεν ξέρω γιατί… αλλά κάτι δεν μου κάθεται σωστά.