Οκ αυτό δεν το έχω πει σε πολλούς, αλλά το γράφω γιατί ακόμα το σκέφτομαι.

Ήμουν για καφέ σε ένα μέρος στα Γιαννιτσά, τίποτα ιδιαίτερο.

Απλά καθόμουν μόνος και χάζευα κινητό.

Κάποια στιγμή σηκώνω το βλέμμα και βλέπω μια κοπέλα να με κοιτάει.

Όχι απλά να κοιτάει… να με κοιτάει έντονα.

Κρατήθηκε για λίγα δευτερόλεπτα και μετά γύρισε αλλού.

Λέω οκ, τυχαίο.

Μετά από λίγο ξανακοιτάω… και πάλι το ίδιο.

Εκεί άρχισα να το σκέφτομαι.

Δεν κάναμε ποτέ καμία κίνηση, ούτε μιλήσαμε.

Αλλά υπήρχε αυτό το περίεργο “κάτι” στην ατμόσφαιρα.

Μετά από λίγο σηκώθηκε και έφυγε.

Και εκεί που περίμενα ότι τελείωσε… καθώς περνούσε από δίπλα μου, μου είπε σιγά:

“Δεν είναι η πρώτη φορά που σε βλέπω εδώ…”

Και έφυγε.

Δεν πρόλαβα να πω τίποτα.

Από τότε έχω πάει αρκετές φορές στο ίδιο μέρος… αλλά δεν την έχω ξαναδεί.

Δεν ξέρω αν ήταν παιχνίδι, σύμπτωση ή κάτι άλλο… αλλά μου έχει μείνει.